Honderd jaar lang was de studio de enige manier om een campagne te laten voelen als een campagne. De witte muren. Het licht. Het adressenbestand van het bureau. De factuur van twaalfduizend euro die een week na de shoot binnenkwam.
Dat was nooit het punt. Het punt was altijd het voelen van een beeld. De val van een mouw in het gouden uur. De manier waarop een jas gewicht draagt in een portret. De stille luxe van perfect licht op perfect katoen.





